خیلی وقته که می خوام وبلاگ فارسیم رو شروع کنم، ولی به خیلی دلایل نامحکمی نمی شد! به طور کلی وبلاگ نویسی رو اوایل سال ۲۰۰۷ یا به عبارتی اواخر ۱۳۸۵ در بلاگ انگلیسیم شروع کردم و هی امروز و فردا کردم که فارسی هم بنویسم. خلاصه این امروز و فرداها تا به امروز که دی ماه ۱۳۸۷ و ژانویه ۲۰۰۹ مصادف با محرم ۱۴۳۰ طول کشید، دو سال! مثل آدم هایی که می خوان سیگار رو ترک کنن یا شروع کنن به ورزش کردن و کم تر غذا خوردن این حرف ها و سالیان سال طول می کشه تا شاید شروع کنند.
قصد ندارم این پست رو طولانی کنم؛ ولی من تو کارم یه توصیه ی مهمی که به مشتریانم می کنم اینه که فقط از یه جایی شروع کنند و هی نرن تو خط این که چه جوری خیلی به گنده کردن قضیه گیر بدن. حالا بعدا می گم کارم چیه، البته برای اون هایی که نمی دونن، والا هر کی یه کم اسمم رو جستجو کنه می فهمه. خلاصه هی می گفتم بذار صفحه کلید فارسی گیر بیارم، بین ووردپرس یا مووبل تایپ یا بلاگ سپات یکی رو انتخاب کنم، یه طراحی قشنگ بکنم، ساختار، صفحه و لیست ها و غیره ذلک رو درست کنم بعد شروع کنم به نوشتن. لب کلام این که حالا به این نتیجه رسیدم که باید اول شروع کنم فقط به نوشتن تا حالا بعدا به قرتی بازی های وبلاگی برسم، اصل رو بچسب، حالا تا فرع. از نظر قر و فر و قابلیت های ویژه و حرفه ای خیلی ایده ها دارم که ان شاء الله وقت بشه انجام می دم.
بالاخره همتی شد و طلسم نوشتنم شکسته شد. امیدوارم خدا کمک کنه و بتونم ادامه بدم که ادامش از شروعش سخت تره. کلا تو این وبلاگ نظرات شخصیم رو در مورد مسائل روزمره، سیاسی، مذهبی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و بعضا خاطراتم رو می نویسم. علی القائده به مرور زمان تخصصی تر می شه.
قبل از این که این پست رو تموم کنم این رو هم بگم که یه اسمی هم برای بلاگم در نظر دارم که قطعی نشده: “ینصُر” یا “ینصُرون“. جریانش هم اینه که یه روز قران رو به همین نیت باز کردم و صفحه ای که چند بار این کلمات توش تکرار شده بود اومد. البته دامنه های اینترنتی این اسم ها رو هم ثبت کردم. حالا تا ببینم چی می شه. فعلا حالا عنوان بلاگ اسم خودمه.
راستی، الان دارم به این گوش می دم، خیلی قشنگه.
سید علی سنائی
(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)
دیدگاه خود را بیان کنید.