امروز یه مطلبی رو در وبلاگ دایره خوندم با عنوان دو اجماع در انتخابات ۸۸ نوشته سید مرتضی ابطحی.
اوایل متنش یه بحثی رو به زبون ساده کرده که خلاصه از اصلاحطلبان فقط موسوی خواهد ماند و اینکه کروبی هم انصراف خواهد داد، و از جناح اصولگرایان هم احمدینژاد. تا اینجای کار زیاد کاری ندارم که درسته یا نه، ولی آخرهاش مطلبی رو نوشته که اخیرا از خیلیها دارم میشنوم:
“… در صورت بروز چنین مسئله ای در چپ ها، طیف راست نیز عملا بدنبال کاندیدای واحد خواهند رفت چرا که تعدد کاندیدا نتیجه ای جز پخش شدن آرا نخواهد داشت.
این روند را باید سیر مبارکی قلمداد کرد چرا که حضور بیشتر مردم را بدنبال خواهد داشت. این سیر، چیزی نزدیک به انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا خواهد بود. قدرت در احزاب و گروه های کلان متمرکز و این تمرکز در کاندیدای واحد جلوه می کند. کاندیدای هر طیف برای جلب نظر گروه هایی که به نفع او کنار کشیده اند چاره ای جز رایزنی ندارد…”
به نظرم میاد اینی که انتخابات دو قطبی و حزبی مطلق بشه چیز خوبی نیست، حتی اگر در امریکا هم این طور باشه! از افتخارات انتخابات ایران این بوده که فرد مستقلی مثل احمدی نژاد بدون پشتوانه حزب اساسیای بتونه انتخاب بشه. البته قصد طرفداریای ندارم و منظورم هم دورهی اوله، والا که الان اصولگرایان ناچارا پشتش وایسادند.
خلاصه که حزب داشتن و حزببازی و این ها خوبه ولی در حد متعادل. در کشورهایی مثل امریکا این جندتا حزب زیادی قوی شدهاند و اساسا کسی توان رقابت در صحنههای سیاسی و اقتصادی و یا حتی طرح تئوریهای جدید رو به صورت فراگیر بدون هماهنگی و جلب نظر اینها رو نداره. و حزبهای نوچه زیاد به وجود میان. این میتونه خودش به نوعی انحصار قدرت برای دو سه حزب اصلی رو به وجود بیاره و خیلی خوب نیست چون بدنه سیاست رو فربه و کند میکنه و این خطرناکه.
البته رقابت بین دو گروه هم سادهتره و هم پرهیجانتره، ولی در هر صورت تعدد افکار و اصوات و احزاب در قالب قانون اساسی به نفع جامعهاست و امکان این رو میده که گفتمانهای جدیدتری با خلاقیت بالاتر و انعطاف بیشتری بتونه تو جامعه ظهور کنه. ضمن اینکه اگر یک فرد گفتمان و راهحل جدیدی داشت نباید لازم باشه بره دم اون احزاب رو حتما ببینه.
البته منظورم این نیست که حالا صدتا حزب اصلی داشته باشیم. نه افراط نه تفریط.
سید علی سنائی
(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)