آرمان‏گرا

امروز یه مطلبی رو در وبلاگ دایره خوندم با عنوان دو اجماع در انتخابات ۸۸ نوشته سید مرتضی ابطحی.

اوایل متنش یه بحثی رو به زبون ساده کرده که خلاصه از اصلاح‏طلبان فقط موسوی خواهد ماند و این‏که کروبی هم انصراف خواهد داد، و از جناح اصول‏گرایان هم احمدی‏نژاد. تا این‏جای کار زیاد کاری ندارم که درسته یا نه، ولی آخرهاش مطلبی رو نوشته که اخیرا از خیلی‏ها دارم می‏شنوم:

“… در صورت بروز چنین مسئله ای در چپ ها، طیف راست نیز عملا بدنبال کاندیدای واحد خواهند رفت چرا که تعدد کاندیدا نتیجه ای جز پخش شدن آرا نخواهد داشت.

این روند را باید سیر مبارکی قلمداد کرد چرا که حضور بیشتر مردم را بدنبال خواهد داشت. این سیر، چیزی نزدیک به انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا خواهد بود. قدرت در احزاب و گروه های کلان متمرکز و این تمرکز در کاندیدای واحد جلوه می کند. کاندیدای هر طیف برای جلب نظر گروه هایی که به نفع او کنار کشیده اند چاره ای جز رایزنی ندارد…”

به نظرم میاد اینی که انتخابات دو قطبی و حزبی مطلق بشه چیز خوبی نیست، حتی اگر در امریکا هم این طور باشه! از افتخارات انتخابات ایران این بوده که فرد مستقلی مثل احمدی نژاد بدون پشتوانه حزب اساسی‏ای بتونه انتخاب بشه. البته قصد طرف‏داری‏ای ندارم و منظورم هم دوره‏ی اوله، والا که الان اصول‏گرایان ناچارا پشتش وای‏سادند.

خلاصه که حزب داشتن و حزب‏بازی و این ها خوبه ولی در حد متعادل. در کشورهایی مثل امریکا این جندتا حزب زیادی قوی شده‏اند و اساسا کسی توان رقابت در صحنه‏های سیاسی و اقتصادی و یا حتی طرح تئوری‏های جدید رو به صورت فراگیر بدون هماهنگی و جلب نظر این‏ها رو نداره. و حزب‏های نوچه‏ زیاد به وجود میان. این می‏تونه خودش به نوعی انحصار قدرت برای دو سه حزب اصلی رو به وجود بیاره و خیلی خوب نیست چون بدنه سیاست رو فربه و کند می‏کنه و این خطرناکه.

البته رقابت بین دو گروه هم ساده‏تره و هم پرهیجان‏تره، ولی در هر صورت تعدد افکار و اصوات و احزاب در قالب قانون اساسی به نفع جامعه‏است و امکان این رو می‏ده که گفتمان‏های جدیدتری با خلاقیت بالاتر و انعطاف بیشتری بتونه تو جامعه ظهور کنه. ضمن این‏که اگر یک فرد گفتمان و راه‏حل جدیدی داشت نباید لازم باشه بره دم اون احزاب رو حتما ببینه.

البته منظورم این نیست که حالا صدتا حزب اصلی داشته باشیم. نه افراط نه تفریط.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

این هم قسمت سوم و آخر مستند بی‏بی‏سیِ “ایران و غرب” که “کشمکش هسته‏ای نام داره. قسمت اول خیلی ناب و جالب بود، ولی هر چی به قسمت سه می‎‏رسه از حالت بی‏طرفی در میاد و روال معمول بی‏بی‏سی خودش رو نمایون می‏کنه.

این ترفند همیشگی‏شونه که اول حسابی نظر و اعتماد مخاطب رو جذب می‏کنن و به مرور مفاهیم مورد نظرشون رو القاء می‏کنن. به خصوص این‏که تاریخ رو که رو به  عقب می‏ری از حساسیت طبقه‏بندی اطلاعاتش کاسته می‏شه و بی‏پرواتر می‏شه افشاش کرد، ولی به زمان حال که نزدیک می‏شن دیگه بیشتر  باید با مقاصدشون منطبق کنن.

شاید ۲۰-۳۰ سال دیگه که بی‏بی‏سی دوباره در مورد برنامه هسته‏ای ایران مستندی تهیه کنه بیشتر بتونه به واقعیت‏ها بپردازه چرا که آب از سرشون گذشته و مطالب بیشتر قابل ارائه به عموم خواهد بود.

قسمت اول این سری “مردی که دنیا را تغییر داد” و قسمت دوم هم “حکومت مطرود” عنوانشون بود.

ضمنا  اصلا نمی‏فهمم چرا خیلی از حضرات  به‏خصوص خارج‏نشین از طریق قسمت نظرات  بلاگ و ایمیل و فیس‏بوک و نظرات ‏یوتیوب فحش بارم کردند! البته چون اهانت‏آمیز بودند پاکشون کردم، ولی در هر صورت در تعجبم…

تکه ۱ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۲ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۳ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۴ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۵ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۶ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

این قسمت دوم سری مستند “ایران و غرب” هستش که بی‏بی‏سی اخیرا پخش کرد. سری اول رو در پست قبلیم گذاشته بودم. سری آخر رو هم دو-سه روز دیگه در پروفایل یوتیوبم می‏ذارم و این‏جا هم تعبیه می‏کنم.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

این اگر بهترین نباشه، از بهترین مستندهای‏ایه که در مورد انقلاب اسلامی ایران تا به حال دیده‏ام.  باور نمی‏کنید خودتون ببینید، همون دقیقه اول محوش می‏شید! از اون فوق شاه‏کارهای بی‏بی‏سی‏ایه!

سه سریه. سری اول رو گذاشتم رو یوتیوب و اینجا هم تعبیه کرده‏ام. دو سری دیگه رو هم در چند روز آینده خواهم گذاشت.

قسمت ۱ از ۶ (سری ۱)

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

در این ویدیو تلویزیون بی‏بی‏سی با ابراهیم اصغرزاده، طراح و سرگروه حرکت تسخیر سفارت امریکا در تهران مصاحبه می‏کند. او توضیح می‏دهد که محمود احمدی‏نژاد مخالف این حرکت بوده چرا که این را عامل قوت گرفتن شوروی و گروه‏های مارکسیست در ایران می‏دانسته.

تصرف سفارت آمریکا، که به نام‏های بحران گروگانگیری در ایران یا تسخیر لانه‏ی جاسوسی هم یاد می‏شود، به دوران ۴۴۴ روزه‌ای از تخاصم میان دولت آمریکا و ایران گفته می‌شود که با حمله‏ی تعدادی از دانشجویان پیرو خط امام و تصرف سفارت آمریکا در تهران و به گروگان گرفتن ۶۶ دیپلمات آمریکایی در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ (برابر با ۴ نوامبر ۱۹۷۹) آغاز گردید، دو هفته یعد تمام ۱۳ زن و سیاه‏پوست و چندی  بعد یکی از افرادی که مریضی جدی‏ای داشت آزاد شدند، و در ۳۰ دی ۱۳۵۹ (برابر با ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱) با پذیرش قرارداد الجزایر از سوی دولت‌های ایران و آمریکا با آزادی بقیه ۵۲ گروگان‌ پایان یافت.

چند روز دیگه یه ویدیو خیلی جالب از توضیحات جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت امریکا، و دیگر مسئولان بلند پایه امریکایی در مورد این بحران، نقشه ورود به ایران، شکستشون، حادثه‏ی طبس و  غیره خواهم گذاشت. باز سر بزنید.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

در این گزارش با افراد زیر در مورد مذاکرات انجام شده با امریکا و بحران گروگان گیری مصاحبه شده:

- اعظم طالقانی
- علی اکبر ولایتی
- علی اکبر هاشمی رفسنجانی
- عزت الله سحابی
- صادق خلخالی
- علی اکبر ناطق نوری
- بهزاد نبوی

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)