آرمان‏گرا

ساعت پنج صبح به وقت لندن نشستم نماز و خطبه های عید سعید فطر رو تماشا کردم. تماشاش از این راه دور هم حتی خیلی شورانگیز بود. با توجه به قضایای پیش آمده در چند ماه اخیر، حضور برخی از چهره ها امروز قابل توجه بود، و البته شعف ناک از بُعد کم رنگ شدن بعضی نفاق‏ها، و برگشت وحدتی که چندی است خدشه خورده.

همین که تماشا می کردم، از صفحه عکس انداختم. گفتم این جا با بقیه به اشتراک بگذارم:

خطبه ها:

خوش بختانه یا بدبختانه در این دو سه هفته اخیر بیشتر زمانم صرف مباحثه، مطالعه، پی گیری اخبار سیاسی کشور و انتخابات از رسانه های داخلی و بیشتر خارجی و علیه نظام گذشته به طوری که زندگی شخصی و کاری ام را فلج کرده. این به این دلیل است که نه تنها شناخت عقلانی و منطقی حق از باطل اهمیت دارد بلکه باید خودم را وقف حمایت از آن حق کنم و جلوی تضییع و تخریب آن را هم بگیرم. این را یک وظیفه و نوعی جهاد می دانم. شعار نمی دهم.

خیلی-خیلی مطالب تو ذهنم داره می چرخه که می شه راجع به وقایع اخیر گفت. این جا فقط و فقط به چند مورد سوال و ادعا بسنده می کنم و باهاتون به اشتراک می ذارم…

1. مدرک و منبع مخدوش شدن آرای مردم و عدم همکاری شورای نگهبان چیست و کجاست؟ به چه کیفیت و نسبتی است؟ آیا خلاف روال سابق و قانونی است؟ در کدام شهر یا روستا؟ به چه میزان؟
2. موسوی در بیش از ۹۵% صندوق‏ها نماینده داشته و زیر فرم ۲۲ را هم امضاء کرده اند. به ۲۰۰ و اندی نماینده اجازه داده نشده چون مدارکشان کامل نبوده. بقیه ۵۷۸۳ نفر نماینده چه طور؟
3. سایت وزارت کشور شب قبل اعلام پیروزی احمدی‏نژاد را هیچ وقت نکرد. به مرور که آرا خونده می شد، به مرور زمان نتایج را اعلام می کردند. اول از روستاها شروع شد و همین طور که به شهرها و در نهایت به تهران می رسیدند، آرای موسوی بیشتر و احمدی نژاد کم تر می شد. البته شاید اشتباه کردند که از اول به تفکیک شهرها اعلام نکردند، البته الان در دسترسه، ولی باز دلیل تقلب نیست، صرفا ایجاد شک می تونه بکنه. 
4. چرا و چگونه بوده که به صورت خاص موسوی و اطرافیانش از هفته ها پیش بر طبل تقلب می زده اند؟ آیا این صحیح است؟ آیا این ها تهمت نیست؟ آیا این به صلاح مملکت بوده؟ آیا مدرکی داشتند؟ آنانی که حاضرند آمار جابه جا کنند و بیایند به دیگران تهمت بزنند و دروغ بگویند و چهره مملکت را به هر قیمتی سیاه نشان بدهند، آیا اگر از قبل یا بعد از انتخابات مدرکی داشتند ارائه نمی کردند؟
5. چرا موسوی ساعت ۱۱ شب جمعه اعلام پیروزی قاطع کرده و خود را رئیس جمهور اسلامی ایران می نامد؟ آیا این قابل مقایسه با حرف های انتخاباتی احمدی نژاد است که گفت “آن ها باور کرده اند که صحنه را واگذار کرده اند و ملت به صحنه آمده است و بازی را باخته اند و به دنبال ایجاد تنش هستند، من خواهش می کنم آرامش رو حفظ بکنید…” (اواخر نطق دفاعیه) آیا موسوی و کروبی لابه لای صحبت های انتخاباتی چنین حرف هایی را نمی زدند – که اشکالی هم ندارد. آیا موسوی هم تبلیغ انتخاباتی و صرفا پیش بینی کرد ساعت ۱۱ شب جمعه یا این که اعلام پیروزی کرد؟
6. چرا موسوی کنفرانس خبری شنبه ظهر را با عجله و دست پاچگی به جمعه شب تغییر داد؟
7. موسوی، زهرا رهنورد، عفت هاشمی چرا هنگام رای دادن گفت اگر موسوی رای نیاورد حتما تقلب شده؟ همسر هاشمی چرا به مردم می گوید به خیابان ها بریزید؟
8. چرا تمام رسانه های شیطانی غربی مثل تلویزیون صدای امریکا (با بودجه دولت امریکا)، رادیو فردا (با بودجه کنگره امریکا)، رادیو زمانه (با بودجه پارلمان هلند)، سی ان ان، بی بی سی (نیاز به توضیح ندارد!) و … در این مدت از موسوی و کروبی حمایت کرده اند؟ چرا هر وقت از موسوی نام می بردند از او به عنوان کاندیدای پیشتاز یاد می کردند و او را از پیش پیروز القاء می کردند؟
9. منفعت غرب از پیروزی موسوی و کروبی در چیست؟
10. صدای امریکا به صورت مداوم و علنی مردم رو ترقیب به هجوم به خیابان ها می کنه. بی بی سی هم با زیرکی مختص خودش، و البته موثرتر، با استفاده ابزاری و مصاحبه با عوامل دسته اولی و چندمی اغتشاشات و هم فکرانشان همین رو تشویق و القاء می کنه.
11. آیا اطرافیان درجه یک موسوی و کروبی به غیر از مصاحبه و ایجاد خوراک با آن رسانه ها کاری دیگری را اول نمی توانستند بکنند؟ آیا این مقرضانه نبوده؟ اگر هم نبوده، آیا این ها اگر زمام امور را در دست می گرفتند تاب اولین فشار سیاسی را میاوردند و می توانستند در یک فضای منطقی با اهرم های قانونی و یا نیروهای داخلی آن را حل کنند؟ یا این که در کوچک ترین ناملایمت، اگر مثل گذشته دست به نق نق و استعفا و قهر نمی زدند، سریعا دست به دامان رسانه های غربی می شدند؟
12. آیا حمله به بانک ها و فروشگاه ها و آتش زدن اتوبوس‏ها و موتورهای پلیس و تخریب اموال عمومی و غیره که اموال بیت المال است کار افرادی غیر از اراذل و اوباش می تواند باشد؟ آیا کار این افراد قانونی است؟ آیا انسانی است؟ آیا پلیس باید نظاره گر اغتشاشات باشد و برخورد نکند؟ غیر از این است که بعد از تذکرهای مکرر باید با جدیت وارد عمل شود؟
13. آیا شکی داریم که نظام ما را کودتاهای رنگین تهدید می کند؟ آیا شکستن قانون و نافرمانی های مدنی از اولین قدم های آن نیست؟
14. مسئول اصلی خرابی و خون هایی که ریخته می شه، ولو اگر در انتخابات تقلب شده باشه، به عهده میرحسین موسوی است. چرا که حتی اگر واقعا تقلب هم شده باشه، باز اول باید از مجاری قانونی عمل می شد. که متاسفانه نشده. امروز اگر در راه پیمایی اتفاقی بیافته باز به گردن موسوی است.
15. آیا رهبری، در پیامشان به ملت متذکر نشدند که ” گمان بر این است که دشمنان بخواهند با گونه‌هائی از تحریکات بدخواهانه، شیرینی این رویداد را از کام ملت بزدایند” به صورت خاص به نامزدان و طرف دارانشان تذکر به “هوشیاری کامل در برابر تحرکات بدخواهانه و پرهیز از هرگونه رفتار و گفتار تحریک آمیز و بدگمانانه” ندادند؟
16. چه قدر موسوی و کروبی این تذکرات را آویزه گوش کرده اند؟ آیا اینان حقیقتا ولایت مدارند؟ صلاح جامعه را چه کسی بهتر تشخیص می دهد؟ شرعا و قانونا جای فرمانده و فرمانبر کجاست؟ مگر این گفته امام خمینی نیست که “پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به این مملکت آسیب نرسد”؟ مگر اینان در ظاهر سنگ امام را به سینه نمی زنند؟ 
17. آیا امام نفرمودند؛ ملاک، حال فعلی افراد است؟
18. موسوی و کروبی جای تشویش اذهان عمومی چرا از شیوه قانونی عمل نکردند، مثل رضایی به ارائه نامه و مستدلات به شورای نگهبان و تقاضای رسیدگی به صورت منطقی اقدام نکردند؟ یک راست اعلام به عدم قبولی و تقاضای ابطال نتایج می کنند. این منطقی است؟
19. در کشوری مثل امریکا، در سال ۲۰۰۰ که رقابت اصلی بین ال گور و جورج بوش بود، ظن قوی ای می رفت که بوش تقلب کرده. گور به صورت قانونی پروسه پی گیری و شکایت را شروع کرد، ولیکن در کم تر از یک هفته متوجه شد که این به نفع منافع ملی و ثبات کشورشان نیست. آیا این آقایان نیمی از این فهم سیاسی را ندارند که حداقل اقدام صحیح قانونی انجام دهند؟
20. مگر این غیر عادی است که نامزدها امید به پیروزی داشته باشند و بعضا جا بخورند از عدم پیروزیشان؟ آیا دیگران مشابه این سندرم توهم پیروزی را نداشته اند؟ مگر کسی چهار سال پیش فکر می کرد هاشمی انتخاب نشود؟ آیا همین حرکات بایست انجام می شد؟
21. اطرافیان و مشاوران موسوی و کروبی و حامیان داخلیشان چه کسانی هستند؟ کرباسچی، عبدالله نوری، مهاجرانی، ، ابطحی، سروش، حجاریان، مرعشی، رضا خاتمی، بهزاد نبوی، سازگارا، عطریانفر، مزروعی، تاج زاده، رمضان زاده، فاتح، زید آبادی و امثال این ها (که تازه خوباشن!) که کارنامه اشان سیاه از حرکات قانون گریزانه علیه منافع ملی است. کدام این ها چهره ی ولایت مدارانه دارند؟ آیا این ها از هر فرصتی سوء استفاده نکرده اند برای ضربه به نظام و جایگاه ولایت فقیه؟ دار و دسته اینان نبودند که آن حرکات را در مجلس ششم و دولت هفت و هشت انجام دادند؟
22. اینان دست پیش گرفته اند که پس نیافتند. مستقیما ولی فقیه را هدف گرفته اند و خود جار می زنند که آی جمهوریت نظام از دست دارد می رود. عجـــــــــب!
23. اینان به گفته رهبری یا خائنند یا بسیار غافلند.
24. هاشمی چرا به رهبری نامه ای به آن شکل گستاخانه می نویسد؟ آیا آن طرز نگارش ایجاد اتحاد و وفاق ملی می کند؟ ایشان به عنوان یکی از وزنه های نظام و یا حداقل یک ایرانی قطعا حقشان برای نامه نگاری حتی به صورت سرگشاده محفوظ است، هیچ اشکالی ندارد. اما با چه کیفیتی؟ ایشان آیا صرفا نصیحت برادرانه و دوستانه کرده اند و می شود تهمت های لفافانه ایشان را در سه جا نادیده گرفت؟ آیا قیاس احمدی نژاد به بنی صدر صحیح است؟ آیا سیاه نشان دادن چهره کشور صحیح است؟ اگر بگوئیم هاشمی به عنوان رئیس خبرگان نامه نوشته، کجای نامه اثری از خبرگان هست؟ چرا از این که از فرزندانش حرف زده شده گلایه می کند پس؟ آیا ایشان با اعضای خبرگان مشورتی کرده اصلا؟
25. طبق اصول ۱۰۸ و ۱۱۱ قانون اساسی از وظایف‏ خبرگان رهبری نظارت و تشخیص به احراز شرایط فرد برای رهبری است. ابدا اجازه دخالت در عملکرد وی را ندارند. بنابراین فرض بر نگارش نامه هاشمی از این جایگاه بی معناست چرا که غیرقانونی است.

چراها و مطالب حقیقتا خیلی زیادند، منتهی نمی خواهم کمیت باعث عدم دقت به کیفیت مطالب اشاره شده بشود. شاید بعدها فرصتی شد.

به تعبیری این اتفاقات، البته تا مرحله ای، برای ما خوب هم می تونه باشه. چرا که زیر همین فشارهاست که عضلاتمون رو منقبض و منبسط می کنیم، در نتیجه خودمون رو می سنجیم، نقاط ضعف و قوتمون رو می شناسیم، آمادگیمون بیشتر می شه و با عرقی هم که می کنیم مواد زائد و چرکین رو از بدنمون بیرون می کنیم (حتی اگر اون چرک احمدی‏نژاد باشه و ما نمی‏دونستیم) و روح و جسممون رو تصفیه.

بر هر حال شکی نیست که دشمنان کوردل این نظام باز هم تیرشان به سنگ خواهد خورد و تقدیر الهی بر این خواهد بود که این اتفاقات در نهایت در جهت رشد آگاهی ملت و پیشرفت مملکت باشد، ان شاء الله.

البته شاید هم من اشتباه می کنم، شاید حق با طرف دیگر است، شاید هم حق اصلا با هیچ یک بلکه طرف سه و چهاری باشد. شاید نگرش من اشتباه باشد. قطعا اگر استدلال منطقی، مستند و کافی وجود داشته باشد، نظر آدم عاقل می تواند تغییر کند.

اگر استدلالی هست، بفرمایید…

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

- - - - - - - - - - - - - -

پی نوشت ۱:این مقاله رو حتما مطالعه کنید؛ نقد استدلال‌های آقای موسوی برای تقلب در انتخابات. دوست داشتید بیاید با هم در موردش تبادل نظر کنیم.

پی نوشت ۲: تعداد نظرات (و فحش ها) که دریافت کرده ام زیاده، و من بیشتر صبح و عصرها در مسیر منزل و کار در قطار می تونم با دقت این ها را بخونم و جواب بدم. از عزیزانی که وقت می ذارن و بعضا جواب های مفصلی می دن ممنونم. ولی خواهشا تامل کنید و مستدل، منطقی و با مدرک حرف بزنید و مرتبط بنویسید. این طوری سازنده تره.

اول از همه تبریک به ملت عزیز و حماسه‏ساز ایران!

دوم این که همیشه از اول می‏گفتم هر کی رئیس جمهور شه، انتخاب ملته و حتما به صلاحمونه، و همه باید احترام بذاریم.

سوم، چه بهتر که حالا می‏دونم که انتخاب من، مثل اکثر مردم کشورمه.

عجب انتخاباتی بود! عجب از اون لحاظ که چهره چند نفری مشخص شد. وگرنه اراده و    خواست ملت ایران برای خیلی از ما عجبی نداشت، اگر در جریان مباحثات من باشید و وبلاگ بعضی از دوستانم مثل بحر و آهستان و غیره باشید؛ تایید می کنید این رو.

رضایی به انصاف بعد از احمدی‏نژاد اصلح این نامزدها بود. برنامه‏های خوبی هم داشت، گرچه در عملی بودنش تردیدهای بی‏پاسخی بود. از نظر اخلاق هم به نسبت خوب بود، البته چند باری دست به تمسخر زد و غلوهایی می‏کرد، ضمن این‏که هیچ وقت توی نقدهاش از ۱۲ سال عقب‏تر نرفت، که این خودش یه پیامی داره. تنها مناظره‏ای که به منازعه کشیده نشد هم بین اون و محمود بود. در هر صورت امیدوارم ازش بیشتر استفاده بشه در آینده.

کروبی هم بعد از احمدی‏نژاد شجاع‏ترین و صریح‏ترین فرد بود. من همیشه ازش خوشم میومده و الان هم هنوز همین‏طوره. ولی این شیخ عزیز ما، خیلی این دفعه اشتباهی اومد. آخه کرباسچی معاون اول؟ واقعا فکر می‏کرد اکثر ملت ما مشکلشون آزادی بیان و این‏هاست؟ یه مشت دانشجوی جوگیر ان قدر ارزش وقت داشت؟ و و و… ولی چیزی که از این مرد خوشم میاد اینه که حرفش رو می‏زد و اونی بود که فکر می‏کرد درسته. دوستان خیلی دل بسته بودن به مناظرش و این‏که شاید انتقام موسوی رو از محمود بگیره، ولی باید بپذیریم که بد جوری خراب کرد و در اصل تو همون شبی که مناظرش با احمدی‏نژاد برگزار شد نسخش پیچیده شد.

موسوی هم که سوخت. خودش رو ارزون فروخت. نه برنامه داشت، نه شجاعت، و نه صداقت. خلاصه که گند زد، ناجور. از گند کاریاش بخوایم بگیم چند جلد کتاب می‏شه که البته مطمئنم دوستان زحمتش رو خواهند کشید. اخلاق غرغر و چغولی کردم رو هم که بعد از ۲۰ و اندی سال ترک نکرده.

البته نقش حجةالاسلام والمسلمین هاشمی هم ابدا قابل انکار نیست. خطبه‏ی نماز جمعش و گفته‏های خودش و اطرافیانش و نامه‏ی گستاخانش به رهبر انقلاب [مردم ایران] همه حجتی شد برای خیلی‏ها.

مشکل این حضرات اینه که با بطن ملت ارتباط ندارند و از مشکلات و خواسته‏های به حق و اصلیشون بی‏خبرند. فکر می کنند صدای حداقلیشون که خیلی هم اتفاقا بلندتر هم هست صدای اکثر ملته، اینه که اشتباه تحلیل، برنامه‏ریزی، عمل و پیش بینی می کنند و در نتیجه جا هم می خورند و وقتی با حقیقت مواجه می‏شن؛ شروع به هوچی‏گری و آسمون و ریسمون کردن و ننه من غریبم بازی در آوردن.

به هر حال محمود احمدی‏نژاد یک بار دیگه با رای قاطع ملت رئیس جمهوری اسلامی ایران شده، و مردم ایران همگی پیروز میدان دور دهم انتخابات ریاست جمهوری هستند.

اما چند موضوع هست که دارم تو ذهنم مرور می‏کنم که با شما هم به اشتراک می‏ذارم.

۱- باید خیلی هوشیار باشیم تا آتش فتنه فراگیر نشه و این سناریوی شایعه‏ها و شک‏هایی که بی‏بی‏سی و صدای امریکا و امثالهم به کمک سرکرده‏های ستاد موسوی تو این نصفه شبی راه انداختن پا بگیره و باید با درایت خنثی بشه.

۲- موسوی با ناپختگی همیشگیش ساعت ۱۱ جمعه شب اعلام کرد که پیروز انتخاباته و غیر از این اگر باشه، یعنی در انتخابات تخلف شده و این‏که پی‏گیری خواهد کرد و ساکت نخواهد نشست.

۳- هاشمی به نفعشه که فعلا بشینه سر جاش، بلکه عصبانیت ملت کم بشه. اگر بخواد داد و غار راه بندازه و اقدامی کنه، هیچ بعید نیست به سرنوشتی به مراتب بدتر از منتظری خودش رو دچار کنه. به احترام گذشته انقلابی هاشمی به همین بسنده می‏کنم این‏جا.

۴- احتمال کمی می‏دم که رای‏ها بازشماری شه.

۵- شدیدا منتظر پیام و یا سخنرانی‏ای از رهبر انقلاب در مورد انتخابات این دوره و وقابع منحصر به فردش هستم، و طبیعتا خیلی پراهمیت و تاریخی خواهد بود.

۶- حالا نوبت باراک اوباما رئیس جمهور امریکاست که نامه‏ی تبریک به احمدی‏نژاد بنویسه. اگر غیر از این باشه به یقین به ضرر اوباما خواهد بود.

۷- اینی که به محمود رای دادیم، دلیل نمی‏شه که چشم و گوش بسته هر کار کرده و می‏کنه رو قبول داشته باشیم. ما به اصلح رای دادیم و ایشون هم معصوم و بی ایراد نیست. باید از گذشته تیزتر، قوی‏تر، ولیکن سازنده‏تر عملکرد دولت رو نقد کنیم و کمک کنیم به پیشرفت همه بعدی میهنمون.

۸- باز هم می‏گم که برنده این انتخابات ملت ایرانن، شعار نیست، واقعیته. کسی انتخابات مضحک همین بریتانیا یا اروپا رو دیده باشه می‏فهمه من چی می‏گم.

بازم هست، ولی دوست ندارم پست‏هام از حدی طولانی‏تر بشه.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

دفاعیه محمود احمدی‏نژاد، کاندیدای دهمین دوره‏ی ریاست جمهوری در جواب اتهامات مطرح شده در مناظرات دیگر کاندیداها، به خصوص بین میرحسین موسوی و مهدی کروبی. این صحبت ها در تاریخ ۲۲ خردادماه ۱۳۸۸ از شبکه سه سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد.

قسمت اول:

قسمت دوم:

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

دومین مستند تاریخی و موثر انتخاباتی محمود احمدی نژاد برای انتخابات دور دهم ریاست جمهوری اسلامی ایران، پخش شده از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران در روز جمعه هفدهم خرداد ماه ۱۳۸۸/

قسمت اول:

قسمت دوم:

قسمت سوم:

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

بعد از این که نطق احمدی‏نژاد رو امشب دیدم، کمی تو فکر رفتم که خوب بود یا نبود؟ یه جورایی با بقیه نطق‏ها تفاوت داشت و خارج از روال به نظرم اومد و کمی با چیزی که انتظارش رو داشتم فرق می کرد. خانمم که از بیرون اومد خونه پرسید که برنامه رو دیدم یا نه و آیا خوب بود، نتونستم دقیقا بگم آره…

…حالا که بیشتر فکر کردم می بینم که شاید همگان منتظر بودن که محمود احمدی نژاد لااقل یک اشاره ای به این همه توهینی که این مدت بهش شده بکنه. کسی که در مجامع بین المللی شجاعتش را به رخ تمام مدعیان گردن کلفت سیاست‏مداری دنیا کشونده و حماسی عمل کرده در داخل کار دشواری را در برابر مدعیانی که برگ برنده خود را پرتقال و سیب زمینی می دانند نخواهد داشت. به خوبی مشخص بود که اون هیچ توجهی به این حرف‏ها نداشت و وقت و فکر و انرژیش رو خرج این چیزها نکرد.

صد بار کلمه ملت را گفت، اون‏قدر که آدم خسته هم می شد، ولی قابل تامل بود؛ ولی یک‏بار نگفت من و ما! (مقایسه کنید با نطق هر سه آقایون!)

کلان‌ صحبت کرد و از نگاه کلان به ایران و تاثیرش بر دنیا پرداخت با ذکر چند مثال و ارائه آمار. مقایسه کنید با صحبت‏های پرتناقض، پراکنده و جزیی‏نگر موسوی که سی دقیقه وقت مقتنمی که داشت رو به جای پرداختن به حرف‏های اصلی و ارائه برنامه‏هاش به مشاهدات میدانی خودش و به تاخت و تاز به دولت فعلی با تکیه بر برنج و پرتقال و شکر و این‏ها صرف کرد.

احمدی‏نژاد امشب از خودش متانت و آزادمنشی و کلان‏نگری و شعور و تواضع و در عین حال صلابت و اقتدار و حس امیدواری رو نشون داد.

باید بگم که زیاد نگران نیستم که کی این‏دفعه انتخاب می‏شه، چون هیچ‏کدوم با قانون اساسی و انقلاب و ارزش‏هاش مشکلی ندارند و حرف‏هاشون در مجموع هم‏جهت اصول انقلابه. کروبی و رضایی مدیرهای قوی‏ای هستند، برنامه هم دارند و هر دو به نسبت پیشینه‏ی موفقی رو داشتن، گرچه موسوی زیاد این‏طور نیست. دوتا اولی دارن اطرافشون رو می‏چرخونن، سومی کاملا مشهوده که اطرافیانش دارن اون رو چرخش می‏دن، مثل یه بنده خدای دیگه‏ای که اخیرا برای اولین بار حواسش جمع شد از گرداب خودش رو کشید بیرون! دوتا اولی به‏انصاف خوب حرف زدند در سیما، سومی…

به هر حال امیدوارم همه اعم از طرف‏دار یا غیرطرف‏دار در هر کجای این عالم که هستیم برای اعتلای ایران تلاش کنیم.

ضمنا، شدیدا مثل همه منتظر برگزاری مناظره‏ها هستم.

—————
پی‏نوشت: این رو بخونید و این یکی رو هم ببینید.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

امروز یه مطلبی رو در وبلاگ دایره خوندم با عنوان دو اجماع در انتخابات ۸۸ نوشته سید مرتضی ابطحی.

اوایل متنش یه بحثی رو به زبون ساده کرده که خلاصه از اصلاح‏طلبان فقط موسوی خواهد ماند و این‏که کروبی هم انصراف خواهد داد، و از جناح اصول‏گرایان هم احمدی‏نژاد. تا این‏جای کار زیاد کاری ندارم که درسته یا نه، ولی آخرهاش مطلبی رو نوشته که اخیرا از خیلی‏ها دارم می‏شنوم:

“… در صورت بروز چنین مسئله ای در چپ ها، طیف راست نیز عملا بدنبال کاندیدای واحد خواهند رفت چرا که تعدد کاندیدا نتیجه ای جز پخش شدن آرا نخواهد داشت.

این روند را باید سیر مبارکی قلمداد کرد چرا که حضور بیشتر مردم را بدنبال خواهد داشت. این سیر، چیزی نزدیک به انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا خواهد بود. قدرت در احزاب و گروه های کلان متمرکز و این تمرکز در کاندیدای واحد جلوه می کند. کاندیدای هر طیف برای جلب نظر گروه هایی که به نفع او کنار کشیده اند چاره ای جز رایزنی ندارد…”

به نظرم میاد اینی که انتخابات دو قطبی و حزبی مطلق بشه چیز خوبی نیست، حتی اگر در امریکا هم این طور باشه! از افتخارات انتخابات ایران این بوده که فرد مستقلی مثل احمدی نژاد بدون پشتوانه حزب اساسی‏ای بتونه انتخاب بشه. البته قصد طرف‏داری‏ای ندارم و منظورم هم دوره‏ی اوله، والا که الان اصول‏گرایان ناچارا پشتش وای‏سادند.

خلاصه که حزب داشتن و حزب‏بازی و این ها خوبه ولی در حد متعادل. در کشورهایی مثل امریکا این جندتا حزب زیادی قوی شده‏اند و اساسا کسی توان رقابت در صحنه‏های سیاسی و اقتصادی و یا حتی طرح تئوری‏های جدید رو به صورت فراگیر بدون هماهنگی و جلب نظر این‏ها رو نداره. و حزب‏های نوچه‏ زیاد به وجود میان. این می‏تونه خودش به نوعی انحصار قدرت برای دو سه حزب اصلی رو به وجود بیاره و خیلی خوب نیست چون بدنه سیاست رو فربه و کند می‏کنه و این خطرناکه.

البته رقابت بین دو گروه هم ساده‏تره و هم پرهیجان‏تره، ولی در هر صورت تعدد افکار و اصوات و احزاب در قالب قانون اساسی به نفع جامعه‏است و امکان این رو می‏ده که گفتمان‏های جدیدتری با خلاقیت بالاتر و انعطاف بیشتری بتونه تو جامعه ظهور کنه. ضمن این‏که اگر یک فرد گفتمان و راه‏حل جدیدی داشت نباید لازم باشه بره دم اون احزاب رو حتما ببینه.

البته منظورم این نیست که حالا صدتا حزب اصلی داشته باشیم. نه افراط نه تفریط.

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

قصد نداشتم فعلا در مورد انتخابات بنویسم.

ولی مثل این‏که جدی جدی خاتمی انصراف داد! ظاهرا هنوز جای امیدی هست. اگر دوست دارید خاتمی بمونه/برگرده طبق دعوت یاری‏نیوز در این صفحه یه پیامک به شماره ۳۰۰۰۸۳۲۰ بفرستید یا طبق دعوت این صفحه به آدرس http://khatamibemanad.blogfa.com بروید ودر قسمت نظرات امضاء کنید…

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

این هم قسمت سوم و آخر مستند بی‏بی‏سیِ “ایران و غرب” که “کشمکش هسته‏ای نام داره. قسمت اول خیلی ناب و جالب بود، ولی هر چی به قسمت سه می‎‏رسه از حالت بی‏طرفی در میاد و روال معمول بی‏بی‏سی خودش رو نمایون می‏کنه.

این ترفند همیشگی‏شونه که اول حسابی نظر و اعتماد مخاطب رو جذب می‏کنن و به مرور مفاهیم مورد نظرشون رو القاء می‏کنن. به خصوص این‏که تاریخ رو که رو به  عقب می‏ری از حساسیت طبقه‏بندی اطلاعاتش کاسته می‏شه و بی‏پرواتر می‏شه افشاش کرد، ولی به زمان حال که نزدیک می‏شن دیگه بیشتر  باید با مقاصدشون منطبق کنن.

شاید ۲۰-۳۰ سال دیگه که بی‏بی‏سی دوباره در مورد برنامه هسته‏ای ایران مستندی تهیه کنه بیشتر بتونه به واقعیت‏ها بپردازه چرا که آب از سرشون گذشته و مطالب بیشتر قابل ارائه به عموم خواهد بود.

قسمت اول این سری “مردی که دنیا را تغییر داد” و قسمت دوم هم “حکومت مطرود” عنوانشون بود.

ضمنا  اصلا نمی‏فهمم چرا خیلی از حضرات  به‏خصوص خارج‏نشین از طریق قسمت نظرات  بلاگ و ایمیل و فیس‏بوک و نظرات ‏یوتیوب فحش بارم کردند! البته چون اهانت‏آمیز بودند پاکشون کردم، ولی در هر صورت در تعجبم…

تکه ۱ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۲ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۳ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۴ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۵ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

تکه ۶ از ۶ (قسمت  ۳ از ۳)

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)

این اگر بهترین نباشه، از بهترین مستندهای‏ایه که در مورد انقلاب اسلامی ایران تا به حال دیده‏ام.  باور نمی‏کنید خودتون ببینید، همون دقیقه اول محوش می‏شید! از اون فوق شاه‏کارهای بی‏بی‏سی‏ایه!

سه سریه. سری اول رو گذاشتم رو یوتیوب و اینجا هم تعبیه کرده‏ام. دو سری دیگه رو هم در چند روز آینده خواهم گذاشت.

قسمت ۱ از ۶ (سری ۱)

سید علی سنائی

(همیشه می تونید پست های جدیدم رو به صورت خودکار از طریق آر.اس.اس از این لینک دریافت کنید.)